16 Mayıs 2018 Çarşamba 19:12
Eski Ramazanları Anarken

Eski Ramazanları Anarken    

Benim çocukluğumda; ramazan öncesi , tıpkı önemli bir misafiri karşılar gibi bir telaş kaplardı ev halkını. Sahur vakitlerinde zifiri karanlık sokaklarda davulcunun sesi yankılanır, evleri aydınlatan cılız lambaların ışığında hep beraber bir tabaktan yemekler paylaşılırdı. Ne varsa yokluğa dair, her şey vardı. Fakirdik lakin mutluyduk . Hayal meyal hatırladığım 12 eylül darbesiyle sonuçlanan yıllarda bile her şeye rağmen geleceğe dair güzel umutlar beslerdik. İftar öncesinde tv de Karagöz Hacivat oynatılır ,kahvehanelerde insanlar tv karşısında o gösteriyi seyretmek için toplanırdı. Bugünün çok kanallı tv ekranlarında, bol dedikodulu programların bayağılığında kaybolmazdık. Tabaklar tekti ama insanlar çoktu. Yemekler azdı ama muhabbet boldu. O muhabbetle doyardık çocuk masumiyetimizle. Elimizde yumurtalarla evimize yarım saat uzaklıktaki fırına yumurtalı pide yaptırmaya gider, dönüşte ucundan bir parça koparmamak için kendimizi zor tutardık. Köpük helva ve renkli macun bugünün bütün şekerlerinden daha tatlıydı.

Benim çocukluğumda  insanlar Ramazan'ın sadece midenin değil, bütün bedenin ve ruhun ibadeti olduğu bilincine sahiptiler. Bu bilinçtir ki ,tekne orucu  tuttuğumuz zamanlarda dahi öğle vakti  oruç açmaktan imtina eder iftarı beklerdik.

O yıllarda Teravi namazına komşularla gidilir, kalabalık dönülürdü. Şimdi bakıyorum da ; geçen zaman içinde biz büyüdük. Bizle beraber kalabalıklar içinde, yalnızlığımızda büyüdü. Sofraların yerini masalar aldı. O masalarda tabaklar çoğaldı, kaşıklar azaldı. Camilerde cemaat çok, ramazanını ve bayramını tebrik eden, birbirini tanıyan insanlar yok. Bugünün dünyasında maddiyat bulunup , maneviyat aranan. Her sahur öncesi rahmetli annemin, hadi uykucular sahura diye seslenişi ya da iftar vakitleri babaannemin o sevimli telaşesi…Çocukluğuma dair hepsi bir anı şimdi. Sahur ve iftar vakitleri, masanın etrafında bir iki kişi… Kim fakir kim zengin şimdi ? ...

Ramazanın hayrı, bereketi, paylaşmanın huzuru üzerimize olsun... Dua ile...

Yazarın Notu: Yazımı tamamlamadan  önce İsrail'in Filistinlilere yönelik katliamını öğrenmiş bulunmaktayım. Ne yazacak  kalem kaldı ne de bizde eskiye ve yeniye dair afiyet . Bize düşen kağıda dökülen gözyaşı, dua ve  dahi... 
Sözün bittiği yerdir artık.  Suriye, Filistin  ve  ümmetin gözyaşlarının döküldüğü her bir nokta daki  zulmün son bulması dileklerimle.. Erken yitirdiğimiz değerimiz Cahit Zarifoğlu'nun  şiirinde dediği gibi; Filistin bir sınav kağıdı, her Mü'min kulun önünde...
Rabbim bu ramazan günü ve her daim sınavımızda bizi muvaffak kılsın.. Selametle..

Rıza CEYLAN
Eğitimci Yazar
NLP Master Practitioner
Lider Eğitimci Yazarlar Derneği
Denetleme Kurulu Üyesi
ceylanriza@hotmail.com

KamuGundemi.com

Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.